Αγάπη και Υγεία

Δώστε χρόνια στη ζωή σας και… ζωή στα χρόνια σας!

Πως «πάχυνε» η ανθρωπότητα;

 

Γουόλ Στριτ παχυσαρκία 242x300 Πως «πάχυνε» η ανθρωπότητα;Η Γουόλ Στριτ ευθύνεται ακόμη και για τη «φούσκα» της παχυσαρκίας. Η συγγραφέας Μάριον Νεστλέ μας εξηγεί τι μπορεί να γίνει για να αντιμετωπιστεί η απειλή των καταστροφικών θερμίδων.

H ερώτηση ήταν η ίδια, επαναλαμβανόμενη, σχεδόν ενοχλητική.
Προ ετών, μαζί με μια κάμερα, ο σκηνοθέτης του ντοκυμαντέρ «Super Size Me» σταματούσε περαστικούς και τους ρωτούσε: «Τι είναι η θερμίδα;». Κάποιοι είχαν μια ασαφή ιδέα, κάποιοι άλλοι προσπαθούσαν να απαντήσουν χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία, αρκετοί απλώς προσπερνούσαν με βήμα ταχύ και έκδηλο εκνευρισμό.
Οι περισσότεροι δεν είχαν ιδέα.

Ο Ιπποκράτης και οι θερμίδες
Σύμφωνα με τον επίσημο ορισμό, «μία θερμίδα ισούται περίπου με την ενέργεια που χρειάζεται για να αυξηθεί η θερμοκρασία ενός ml καθαρού, αποσταγμένου νερού κατά έναν βαθμό Κελσίου» προσπαθεί να μου εξηγήσει η καθηγήτρια Διατροφολογίας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, Μάριον Νεστλέ, η συγγραφέας του βιβλίου «Why Calories Count: From Science to Politics» (Γιατί έχουν σημασία οι θερμίδες: Από την επιστήμη στην πολιτική), που κυκλοφόρησε προ καιρού.
Η ακαδημαϊκός προσπαθεί να εξηγήσει τη δουλειά της, αρχικά ακαδημαϊκά: «Ενα γραμμάριο λίπους έχει εννέα θερμίδες, ένα γραμμάριο πρωτεΐνης ή υδατάνθρακα έχει τέσσερις. Η ιδιαιτερότητα της θερμίδας έγκειται στο γεγονός ότι ενώ αποτελεί μέσο μέτρησης, διαφοροποιείται ανάλογα με το είδος της τροφής. Μάλιστα, ο πρώτος γκουρού της σωστής διατροφής, ο Ιπποκράτης, ανακάλυψε τη σχέση της θερμότητας με την πρόσληψη σωματικού βάρους». Ολα αυτά έχουν κάποιο ενδιαφέρον, αλλά η ουσία βρίσκεται στην πολιτική. Και αυτό προσπαθεί να κάνει το βιβλίο της, να αποπειραθεί να ορίσει τη θερμίδα από επιστημονική, πολιτική και κοινωνιολογική άποψη.

Δεύτεροι στην Ευρώπη
Η αύξηση της παχυσαρκίας τα τελευταία χρόνια είναι ραγδαία. Σύμφωνα με έρευνα του 2011 από το IOTF (International Obesity Task Force – σε ελεύθερη μετάφραση, Διεθνής Φορέας Παχυσαρκίας), η Ελλάδα παρουσιάζεται ως η δεύτερη χώρα σε παχυσαρκία στην Ευρώπη, με το 30% των ανδρών και το 40% των γυναικών να αντιμετωπίζουν πρόβλημα. Πρώτη στη λίστα φιγουράρει η Βρετανία, τρίτη «πλασάρεται» η Μάλτα και τέταρτη η Λετονία.

Συνωμοσία στη Γουόλ Στριτ
Το πιο ενδιαφέρον είναι η προσέγγιση της Νεστλέ για την αύξηση του φαινομένου της παχυσαρκίας διεθνώς: «Οι μεγάλες αλλαγές ήρθαν με την απορρύθμιση της γεωργίας τη δεκαετία του ’70, όταν η Γουόλ Στριτ άρχισε να παίζει καταλυτικό ρόλο στη βιομηχανία τροφίμων και συνεχίστηκαν στις αρχές των 80s, όταν γιγαντώθηκε το μάρκετινγκ προϊόντων» λέει. «Μεταρρυθμίσεις στην πολιτική της γεωργίας ενθάρρυναν την αύξηση της παραγωγής προϊόντων οδηγώντας τελικά στη δημιουργία ενός τεράστιου αποθεματικού. Η Γουόλ Στριτ εγκατέλειψε τις ασφαλείς επενδύσεις περιορισμένων κερδών και επέμεινε σε υψηλότερα άμεσα έσοδα. Αυτό ήταν δύσκολο για τις βιομηχανίες τροφίμων. Έπρεπε να αναπτύξουν έσοδα σε ένα περιβάλλον που ήδη παρήγαγε ένα τεράστιο αποθεματικό τροφών. Για να γίνει αυτό, ενθάρρυναν νέες συνήθειες και κατάφεραν ώστε να είναι κοινωνικά αποδεκτό να τρώει κανείς οπουδήποτε, μέρα ή νύχτα, και μάλιστα τεράστιες ποσότητες»αναλύει η Νεστλέ.
Δείτε: Τροφές που έχουν μηδενική θρεπτική αξία και υψηλό βαθμό τοξικότητας για το σώμα

Το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό. Το μάρκετινγκ ανθυγιεινών προϊόντων και η συνακόλουθη παχυσαρκία έδωσαν τεράστια ώθηση στη βιομηχανία του αδυνατίσματος: χάπια αδυνατίσματος, κρέμες σύσφιγξης, υποκατάστατα γεύματος, διαιτολόγοι, αισθητικοί, πλαστικοί χειρουργοί και γυμναστές ανέπτυξαν μια σχέση σχεδόν συμβιωτική με τον αντίπαλό τους. «Ολοι ελπίζουμε σε μια μαγική μέθοδο για έλεγχο του βάρους χωρίς να μπαίνουμε στην επίπονη διαδικασία απώλειας κιλών. Το μάρκετινγκ του φαστ-φούντ έχει συντελέσει στην αύξηση της παχυσαρκίας, αλλά και στην ανάπτυξη της βιομηχανίας του αδυνατίσματος. Ο σκοπός είναι να πωληθούν αυτά τα προϊόντα, τα οποία, όπως φαίνεται, βοηθούν το ένα το άλλο. Οι περισσότεροι ζούμε σε έναν κόσμο με πολύ φαγητό, που υποστηρίζεται από έντονο μάρκετινγκ. To φαγητό είναι παντού και είναι διαθέσιμο σε χαμηλό κόστος. Παράλληλα, στην Αμερική, σήμερα, μόνο τα προγράμματα αδυνατίσματος συνθέτουν μια βιομηχανία 60 δισεκατομμυρίων δολαρίων» καταλήγει η συγγραφέας και ακαδημαϊκός.

Πώς «καίγονται» οι θερμίδες;
Πέρα από την πολιτική, όμως, υπάρχουν πιο επείγουσες υποθέσεις, όπως η απώλεια βάρους. «Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε τελικά είναι να μειώσουμε τις ποσότητες. Οι μεγαλύτερες ποσότητες έχουν περισσότερες θερμίδες. Είναι τόσο απλό» σχολιάζει η Νεστλέ. Την ίδια άποψη έχει και η διαιτολόγος Μαρία Ριμική, διευθύντρια του Διατροφικού και Διαιτολογικού κέντρου MR. «Σήμερα έχουν καταρριφθεί πολλοί μύθοι γύρω από την απώλεια κιλών, όπως για παράδειγμα ο μύθος των κακών συνδυασμών (υδατάνθρακες – πατάτες ή ρύζι – με πρωτεΐνη, όπως το κρέας). Οι τελευταίες έρευνες συμφωνούν στον απλό κανόνα του “μέτρον άριστον”και του περιορισμού της ποσότητας και όχι της ποικιλίας των τροφών» εξηγεί.
Αναμφισβήτητα, υπάρχει διαφορά μεταξύ μιας διατροφής με «καλύτερης ποιότητας» θερμίδες από το να τρεφόμαστε απλώς με λιγότερες, τόσο για τη διατήρηση της υγείας μας, αλλά και για την απώλεια βάρους. Οπότε, ακόμη και αν μία θερμίδα είναι απλώς μία θερμίδα, στην πράξη παραμένει μια μυστήρια και ακαθόριστη έννοια.

* Το βιβλίο «Why Calories Count: From Science to Politics» κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις University of California Press.

Πηγή: www.tovima.gr

Read more: http://www.proionta-tis-fisis.info/pos-pachine-i-anthropotita.html#ixzz2ttiEyf3L

Advertisements
Σχολιάστε »

Μεταβολικό Σύνδρομο Ο Βασικός Υπαίτιος πίσω από την Χοληστερίνη την Παχυσαρκία και τη Χρόνια Κόπωση!

Dr. Δημήτρης Τσουκαλάς
Διδάκτωρ Πανεπιστημίου UNI.NA. Federico II
Ειδικός στα Χρόνια Νοσήματα και στις Μεταβολικές Διαταραχές

American College for the Advancement in Medicine

Μπορεί να αναρωτιέστε τι ακριβώς είναι το μεταβολικό σύνδρομο και γιατί θα πρέπει να σας ενδιαφέρει.

Το πιθανότερο όμως είναι να πάσχετε ήδη από αυτό.

Ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού κυρίως μετά την ηλικία των 40 ετών, αναπτύσσει μεταβολικό σύνδρομο.

Αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί δεν νοιώθετε καλά, γιατί έχετε παραπάνω κιλά, ενώ αυξάνει την πιθανότητα για προβλήματα καρδιάς, για διαβήτη και άλλα χρόνια νοσήματα.

Το 1988 ο G. Reaven, καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, περιέγραψε για πρώτη φορά το μεταβολικό σύνδρομο ή σύνδρομο Χ.

Στην ιστορική του διάλεξη ο G. Reaven, ανέπτυξε ότι η κεντρικού τύπου παχυσαρκία (συσσώρευση λίπους κυρίως στη κοιλιά), ο διαβήτης, η υπέρταση και η διαταραχή των λιπιδίων (τριγλυκερίδια και χοληστερίνη) έχουν ένα κοινό αίτιοτην αντίσταση στην ινσουλίνη.

Αντίσταση στην Ινσουλίνη

Η ινσουλίνη είναι μια από τις σημαντικότερες ορμόνες στο ανθρώπινο σώμα.

Πέρα από τον γνωστό ρόλο της στην διατήρηση σταθερών επιπέδων σακχάρου στο αίμα μας, ρυθμίζει την παραγωγή ενέργειας, τις καύσεις του λίπους και έχει πλειάδα άλλων λειτουργειών.

Στην πράξη όλο σχεδόν το ενδοκρινικό σύστημα ρυθμίζεται από την ινσουλίνη.

Όταν το σώμα μας παράγει αυξημένες ποσότητες ινσουλίνης για μεγάλο χρονικό διάστημα, τότε πολλά όργανα μειώνουν την ανταπόκριση τους (ευαισθησία τους) σε αυτήν. Τα κύτταρα μας «συνηθίζουν» στα συνεχή υψηλά επίπεδα ινσουλίνης και δεν υπακούουν στις εντολές της.

Η συγκεκριμένη κατάσταση μειωμένης δραστικότητας και ευαισθησίας που συνοδεύεται από αυξημένη έκκρισης ινσουλίνης ονομάζεται αντίσταση στην ινσουλίνη. 

Αυτό μας εξηγεί γιατί ενώ μπορεί κανείς να έχει φυσιολογικά επίπεδα ζαχάρου, να βιώνει έντονες μεταβολικές διαταραχές.

Η αντίσταση στην ινσουλίνη φαίνεται να είναι ένας από τους κύριους υπαίτιους για τα βασικά προβλήματα υγείας στο σύγχρονο Δυτικό Πολιτισμό.

Παχυσαρκία

Αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης προωθούν την αποθήκευση λίπους στον οργανισμό ενώ παράλληλα εμποδίζουν την καύση του. Τα αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης ενισχύουν τη πείνα και μας ωθούν προς την αναζήτηση τροφής.

Όσο υψηλότερα τα επίπεδα ινσουλίνης, τόσο μειώνονται οι καύσεις του λίπους και τόσο αυξάνεται η πείνα μας. Πρόκειται για έναν αρχέγονο μηχανισμό που ενώ βοήθησε το ανθρώπινο είδος να επιβιώσει σε συνθήκες έλλειψης τροφής, σήμερα είναι ίσως ο Νο 1 δήμιος του.

Αν δεν μειωθούν τα επίπεδα ινσουλίνης ώστε να αποκατασταθεί η φυσιολογική μεταβολική λειτουργία η επιδείνωση είναι σταθερή και αναπόφευκτη.

Στρες

Γνωρίζουμε ότι η ινσουλίνη είναι ένας από τους πιο ισχυρούς διεγέρτες του νευρικού συστήματος.

Αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης στο αίμα συνδέονται με υπερένταση, ταχυκαρδίες, προβλήματα ύπνου, μείωση της σεξουαλικής διάθεσης και χρόνια κόπωση.

Πρόκειται για μια κατάσταση μεταβολικού στρες που λανθασμένα συγχέεται από το άτομο ως ψυχολογικό στρες. Αν στη συγκεκριμένη εικόνα προστεθεί και κάποια ψυχολογική πίεση από το εργασιακό ή το οικογενειακό περιβάλλον τότε τα πράγματα αρχίζουν να δυσκολεύουν γιατί τα περιθώρια αντίδρασης είναι μικρά.

Χρόνια κόπωση    

Η αδυναμία καύσης λίπους αναγκάζει το σώμα μας να στραφεί στις ορμόνες του στρες όπως η αδρεναλίνη και η κορτιζόλη. Για κάποιο χρονικό διάστημα, που μπορεί να είναι μήνες ή χρόνια, ανάλογα με τα αποθέματα του κάθε οργανισμού, ο οργανισμός μας «μπαλώνει» το πρόβλημα μέσα από την αυξημένη παραγωγή αυτών των ορμονών.

Το τίμημα βέβαια είναι επιπλέον στρες και άγχος που προστίθενται στη διέγερση της ινσουλίνης. Περισσότερη κορτιζόλη και αδρεναλίνη μειώνουν περαιτέρω την αποτελεσματικότητα της ινσουλίνης.

Ένα από τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της συγκεκριμένης μεταβολικής φάσης είναι μειωμένη αντίληψη της κούρασης και λιγότερες ώρες ύπνου.

Σε αυτό το σημείο το άτομο έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται όλο και λιγότερο τι ακριβώς συμβαίνει στο σώμα του και ποιες είναι οι πραγματικές του ανάγκες.

Κάποια στιγμή η παραγωγή κορτιζόλης είναι η πρώτη που υποχωρεί, το σώμα δεν μπορεί να διατηρήσει αυξημένα επίπεδα για όλο το 24ωρο. Το άτομο αρχίζει να εμφανίζει συμπτώματα έλλειψης ενέργειας αργά το απόγευμα. Η παραγωγή κορτιζόλης συνεχίζει να εξαντλείται σταδιακά μέχρι να φτάσει στο σημείο που το άτομο ξυπνάει κουρασμένο χωρίς αποθέματα ενέργειας.

Υπέρταση    

Ενώ η κορτιζόλη αρχίζει να μειώνεται η ινσουλίνη και η αδρεναλίνη παραμένουν αυξημένες. Οι δύο αυτές ορμόνες συμβάλουν σε αυξημένη απώλεια, μέσα από τα ούρα, σε μαγνήσιο και κάλιο. Ταυτόχρονα προκαλούν σπασμό στα αγγεία που σε συνάρτηση με τις ελλείψεις σε βασικά αμινοξέα και μεταλλικά στοιχεία, λόγω της φτωχής ποιότητας των τροφών μας σε θρεπτικά συστατικά, κάνουν την αύξηση της αρτηριακής πίεσης πλέον αναπόφευκτη.

Διαβήτης

Ένας στα δέκα άτομα πάσχει από Σακχαρώδη Διαβήτη και 20 – 30 % του πληθυσμού βρίσκεται σε προ-διαβητικό στάδιο.

Μετά από πολλά χρόνια αυξημένης παραγωγής ινσουλίνης τα κύτταρα του παγκρέατος που είναι επιφορτισμένα με αυτό το δύσκολο έργο, καταβάλλονται και δεν μπορούν πλέον να παράξουν ινσουλίνη στις συγκεκριμένες ποσότητες. Το ζάχαρο στο αίμα μας αρχίζει να ανεβαίνει και αυτό ονομάζεται διαβήτης.

Νέα δεδομένα σχετικά με τα τελομερή δηλώνουν ότι η αυξημένη ζήτηση ινσουλίνης οδηγεί σε περισσότερες κυτταρικές διαιρέσεις των κυττάρων αυτών (κύτταρα του Langerhans) και μείωση του μήκους των τελομερών τους. Το αποτέλεσμα είναι ο πρόωρος θάνατος (απόπτωση) αυτών των κυττάρων.

Τι μπορούμε να κάνουμε;

Όσο δυσοίωνα και αν φαίνονται τα παραπάνω, το καλό είναι ότι μπορούμε να κάνουμε κάτι γι’ αυτά. Η σύγχρονες εξελίξεις στην ιατρική, στα συμπληρώματα, τη μοριακή βιολογία και την κατανόηση του ανθρώπινου μεταβολισμού, μας επιτρέπουν να αλλάξουμε αυτή την εικόνα.

Μπορεί οι τροφές μας να μην έχουν πια τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται το σώμα μας για να λειτουργήσει σωστά, είμαστε όμως τυχεροί που μπορούμε σήμερα να βρούμε σε μορφή συμπληρωμάτων διατροφής, ένα τεράστιο αριθμό μικροθρεπτικών συστατικών.

Παράλληλα η ανάπτυξη εξετάσεων Μεταβολομικής μας επιτρέπουν να εντοπίσουμε ακριβώς τι λείπει από το σώμα μας και να το αποκαταστήσουμε στοχευμένα.

Η διενέργεια εξετάσεων που αφορούν στην μέτρηση των επιπέδων της ινσουλίνης και των ορμονών που συνεργάζονται μαζί της, όπως η λεπτίνη και η βιταμίνη D, μας επιτρέπουν να έχουμε ακριβή εικόνα για τη κατάσταση του μεταβολικού μας προφίλ.

Εξετάσεις που μέχρι πριν λίγα χρόνια είχαν εφαρμογή σε καθαρά ερευνητικό επίπεδο, εφαρμόζονται σήμερα στην κλινική πράξη μπορούν να μας βοηθήσουν στη επίτευξη βέλτιστης υγείας.
Στην Υγειά Σας!


Πηγές:

www.emaxhealth.com
www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20086073
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1283771
http://www.nutritionandmetabolism.com/

Σχολιάστε »

Σχέση εντερικής μικροχλωρίδας, παχυσαρκίας & διαβήτη!

Σχέση εντερικής μικροχλωρίδας, παχυσαρκίας & διαβήτη

Τα τελευταία 20 χρόνια, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η διερεύνηση της σχέσης ανάμεσα στην εντερική μικροχλωρίδα και την παχυσαρκία.

Read the rest of this entry »

Σχολιάστε »

Σχέση εντερικής μικροχλωρίδας, παχυσαρκίας & διαβήτη!

Σχέση εντερικής μικροχλωρίδας, παχυσαρκίας & διαβήτη

Τα τελευταία 20 χρόνια, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η διερεύνηση της σχέσης ανάμεσα στην εντερική μικροχλωρίδα και την παχυσαρκία. Δεδομένου ότι η παχυσαρκία αποτελεί κύριο παράγοντα κινδύνου εμφάνισης σοβαρών νόσων, συμπεριλαμβανομένων του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, των καρδιαγγειακών νόσων, καθώς και διαφόρων μορφών καρκίνου, η γνώση της ύπαρξης κάποιας σχέσης ανάμεσα στο βάρος και την εντερική χλωρίδα θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη.
Read the rest of this entry »

Σχολιάστε »

ΣΕ ΒΑΚΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ ΒΡΗΚΑΝ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ!

Στον τύπο των βακτηρίων που κρύβονται στο έντερό μας οφείλεται το φυσιολογικό ή μη σωματικό μας βάρος, σύμφωνα με νέα επιστημονική ανακάλυψη που ανοίγει τον δρόμο για τη θεραπεία της παχυσαρκίας. Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον, ύστερα από σειρά πειραμάτων διαπίστωσαν ότι διαφορετικοί πληθυσμοί βακτηρίων που ζουν στους οργανισμούς αδύνατων και παχύσαρκων ανθρώπων μπορούν να βοηθήσουν τα ποντίκια να χάσουν ή να πάρουν, αντίστοιχα, βάρος. Τα νέα αυτά ευρήματα έρχονται να προστεθούν στα ολοένα και αυξανόμενα επιστημονικά στοιχεία που υποδεικνύουν ότι τα εκατομμύρια μικρόβια που ζουν στο γαστρεντερικό μας σύστημα παίζουν καθοριστικό ρόλο στον έλεγχο του βάρους.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Τζέφρι Γκόρντον, μελέτησαν τέσσερα σετ δίδυμων γυναικών. Καθένα από τα ζευγάρια αυτά αποτελούταν από μια παχύσαρκη γυναίκα και μια γυναίκα με φυσιολογικό βάρος. Συλλέγοντας δείγματα μικροβίων από το έντερο όλων και «μεταμοσχεύοντάς» τα σε ποντίκια χωρίς δικά τους εντερεϊκά βακτήρια, οι ειδικοί ανακάλυψαν ότι τα ποντίκια που έφεραν μικρόβια αδύνατων γυναικών παρέμειναν αδύνατα, σε αντίθεση με τα ποντίκια που έφεραν βακτήρια παχύσαρκων γυναικών, τα οποία πήραν βάρος. Συγκεκριμένα, ένας τύπος βακτηρίων που ονομάζεται «bacteroides» και βρέθηκε σε αφθονία στις αδύνατες γυναίκες παρείχε μεγαλύτερη προστασία στα ποντίκια.

Σε άλλα πειράματα που ακολούθησαν οι επιστήμονες επιχείρησαν να ελέγξουν τη συμπεριφορά των ποντικών σε διαφορετικά είδη διατροφής, άλλοτε υψηλής σε φυτικές ίνες και χαμηλής σε κορεσμένα λίπη και το αντίστροφο. Οπως διαπίστωσαν, η υγιεινή διατροφή βοήθησε τα «καλά» βακτήρια να αναπτυχθούν στο έντερο τριών ζώων, αλλά ακόμη και να αντιστρέψουν το φαινόμενο της παχυσαρκίας στα υπέρβαρα ποντίκια.

Αντιθέτως, η πιο «δυτικού» τύπου διατροφή, υψηλή σε λιπαρά και χαμηλή σε φυτικές ίνες, μπλόκαρε το αποτέλεσμα. Σύμφωνα με τους ειδικούς, αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί υπάρχει «επιδημία παχυσαρκίας» στις ΗΠΑ και σε πολλά δυτικά κράτη. «Μελλοντικά, η διατροφική αξία των τροφών θα υπολογίζεται με βάση τον παράγοντα της εντερικής χλωρίδας» προσθέτει ο Γκόρντον, ελπίζοντας σε αντιμετώπιση του φαινομένου της
παχυσαρκίας στο άμεσο μέλλον.

Πηγή Espresso

Σχολιάστε »