Αγάπη και Υγεία

Δώστε χρόνια στη ζωή σας και… ζωή στα χρόνια σας!

τι προκαλούν οι αντιβιώσεις στο σώμα μας;

Τι προκαλούν οι αντιβιώσεις στο σώμα μας;

 

13

Τα αντιβιοτικά κατέχουν εξέχουσα θέση στο χώρο της υγείας εδώ και 60 χρόνια. Τα «μαγικά χαπάκια» που καλούνται αντιβιοτικά (=ουσίες που ανταγωνίζονται τη ζωή, αντί+βιοτικό, από τη λέξη βίος) μπορούν να καταστρέψουν ταχύτατα τεράστιους πληθυσμούς νοσογόνων βακτηρίων. Αποτελούν την κατεξοχήν επιλογή των γιατρών για την καταστολή των μολύνσεων και την ανακούφιση από τον πόνο. Τουλάχιστον μία στις έξι συνταγές που χορηγούνται κάθε Χρόνο, αφορά αντιβιοτικό φάρμακο. Τα αντιβιοτικά είναι ιδιαίτερα δημοφιλή σε γιατρούς και ασθενείς επειδή παρέχουν άμεση ανακούφιση.

Εχοντας όλοι μεγαλώσει σε μια εποχή στην οποία τα αντιβιοτικά χορηγούνται συχνά για μία επίμονη κυστίτιδα, έναν πονόλαιμο ή ένα κνησμώδες εξάνθημα, δεχόμαστε εύκολα ότι το μαγικό χαπάκι που συνιστά ο γιατρός είναι η καλύτερη επιλογή για την αντιμετώπιση της βακτηριακής λοίμωξης. Παρότι κάθε φοιτητής ιατρικής γνωρίζει ότι οι ιογενείς λοιμώξεις (στις οποίες συγκαταλέγονται το κοινό κρυολόγημα και η γρίπη) δεν ανταποκρίνονται στα αντιβιοτικά, εκατομμύρια άνθρωποι που πλήττονται από αυτές λαμβάνουν από το γιατρό συνταγή για αντιβιοτικά. Το 1983, πάνω από 32 εκατομμύρια Αμερικανοί επισκέφθηκαν γιατρό προκειμένου να λάβουν θεραπευτική αγωγή για το κοινό κρυολόγημα, και το 95 τοις εκατό από αυτούς έλαβε ένα συνταγογραφούμενο φάρμακο. Τώρα, 30 χρόνια μετά, αυτή η τάση έχει σχεδόν διπλασιαστεί.

Ο ασθενής σπάνια ενημερώνεται ότι ακόμα και μία δόση ενός αντιβιοτικού ευρέος φάσματος αρκεί για να διαταράξει σοβαρά την εντερική χλωρίδα και τον ερυθρό μυελό των οστών, ο οποίος αποτελεί αιμοποιητικό όργανο, για τέσσερα με πέντε χρόνια. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο ασθενής δεν διαβάζει τον κατάλογο των παρενεργειών που αναγράφεται στις οδηγίες ή στην προειδοποιητική επιγραφή της συσκευασίας. Απλώς εμπιστεύεται το γιατρό του και θεωρεί ότι κάνει το καλύτερο για εκείνον.

Είναι ανησυχητικό ότι πολλοί γιατροί αγνοούν το γεγονός ότι η πενικιλίνη δεν θεραπεύει τη γρίπη ή το κοινό κρυολόγημα. Εξαιτίας της δομής τους, τα αντιβιοτικά αποδιοργανώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα και, κατά συνέπεια, δημιουργούν προϋποθέσεις για προβλήματα πολύ πιο σοβαρά από το κοινό κρυολόγημα. Επιπρόσθετα, το κρυολόγημα δεν είναι πάθηση, αλλά ένας εξαίρετος αποτοξινωτικός μηχανισμός του οργανισμού. Ο ιός είναι απλώς το ερέθισμα που πυροδοτεί τη διαδικασία. Αν κρυώσετε, θεωρήστε ότι σας συνέβη κάτι καλό και αφήστε να δράσουν οι αυτοθερα-πευτικοί μηχανισμοί του οργανισμού.

Επειδή οι περισσότεροι προτιμούν την ταχεία ανακούφιση από μία πιο χρονοβόρα διαδικασία ίασης, σήμερα τα αντιβιοτικά συγκαταλέγονται στα δημοφιλέστερα φάρμακα. Ωστόσο, απαιτούνται 24 ώρες για να εντοπιστούν τα νοσογόνα βακτήρια. Έτσι, ο γιατρός, ο οποίος δεν έχει επαρκή χρόνο στη διάθεση του, χορηγεί ένα σκεύασμα ευρέος φάσματος, το οποίο εξοντώνει όποιον μικροοργανισμό συναντά στο διάβα του, συμπεριλαμβανομένων όσων προασπίζουν την υγεία μας. Αυτό ενδεχομένως δικαιολογείται στη σπάνια περίπτωση κατά την οποία η ζωή του ατόμου απειλείται εξαιτίας μίας μόλυνσης, αλλά είναι εντελώς αδικαιολόγητο για τη συντριπτική πλειονότητα των σχετικά ήπιων λοιμώξεων. Το χειρότερο είναι ότι σε πολλές περιστάσεις χορηγούνται εξειδικευμένα αντιβιοτικά σε ασθενείς με συμπτώματα λοίμωξης προτού καν βγουν τα αποτελέσματα της καλλιέργειας. Οι πιθανότητες να λάβουν λάθος φάρμακο ή να υποβληθούν σε φαρμακοθεραπεία χωρίς λόγο, είναι τουλάχιστον 50 τοις εκατό.

Αν ένα άτομο που υποφέρει από παραρρινοκολπίτιδα φύγει από το ιατρείο χωρίς συνταγή και «απλώς» λάβει συμβουλές για τη διαχείριση της πάθησης του με φυσικές μεθόδους, ενδέχεται να θεωρήσει ότι ο γιατρός είναι ανεύθυνος ή δεν κάνει σωστά τη δουλειά του. Από την άλλη, ο γιατρός, ερχόμενος αντιμέτωπος με μία ιογενή λοίμωξη, συχνά προτιμά να «έχει τα νώτα του φυλαγμένα» και χορηγεί αντιβίωση για να μην κατηγορηθεί ότι δεν έκανε ό,τι μπορούσε για τον ασθενή – ιδίως όταν ο ασθενής είναι παιδί. Διαφορετικά, ο γιατρός κινδυνεύει να βρεθεί κατηγορούμενος ενώπιον της δικαιοσύνης. Παρότι η πιθανότητα ένα παιδί να χρειάζεται όντως αντιβιοτικά είναι ένα στα 100.000 περιστατικά, σχεδόν το 95 τοις εκατό των παιδιών που μπαίνουν στο ιατρείο λαμβάνουν αντιβίωση. Στις περισσότερες περιπτώσεις, γίνεται κατάχρηση αντιβιοτικών για να «ικανοποιηθεί» η ανήσυχη μητέρα.

Τα Αντιβιοτικά Αποδιοργανώνουν το Ανοσοποιητικό Σύστημα

«Τα αντιβιοτικά αποδιοργανώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα και αφήνουν τον οργανισμό εκτεθειμένο», λέει ο Νεοϋορκέζος γιατρός και υποστηρικτής των φυσικών θεραπειών Δρ Fred Pescatore, συγγραφέας του βιβλίου Feed Your kids well

(Εκδόσεις Wiley). Αυτά τα φάρμακα που «ανταγωνίζονται τη ζωή» χορηγούνται αδιακρίτως για ακίνδυνες, κοινές λοιμώξεις. Σε οποιαδήποτε περίπτωση, η λοίμωξη δεν είναι πάθηση, αλλά μία φυσική απόκριση του οργανισμού, που αποσκοπεί στην αποβολή των τοξικών ουσιών οι οποίες παράγονται από συνηθισμένες δραστηριότητες, όπως η υπερφαγία, η αφυδάτωση, η κατανάλωση ανθυγιεινών τροφίμων και η έκθεση σε αντιβιοτικά. Ο οργανισμός πληρώνει υψηλό τίμημα όποτε εκτίθεται σε αντιβιοτικά. Οι τοξικές ουσίες του φαρμάκου καταστρέφουν όχι μόνο τα νοσογόνα βακτήρια, αλλά και τα φιλικά βακτήρια που συντελούν στην πέψη της τροφής, στην αποβολή των τοξινών και στην παραγωγή σημαντικών μικροθρεπτικών στοιχείων, όπως οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Καθώς τα φιλικά βακτήρια εξοντώνονται από το φάρμακο, ο πληθυσμός των καταστροφικών βακτηρίων του εντέρου πολλαπλασιάζεται ανεξέλεγκτα στο έντερο (δείτε την ενότητα για την καντιντίαση, παρακάτω), μετατρέποντας ακόμα και την πιο θρεπτική τροφή σε ισχυρό ερεθιστικό ή σύνολο το ξικών ουσιών.

Το ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο κατά τα τρία τέταρτα βρίσκεται στη γαστρεντερική οδό, προσπαθεί να εξουδετερώσει τους νοσογόνους και ερεθιστικούς παράγοντες, επιστρατεύοντας τις αμυντικές του δυνάμεις.

Χρησιμοποιεί τη σύνθετη βιολογική απόκριση της φλεγμονής* αφενός για να προστατέψει τον οργανισμό από τους επιβλαβείς παράγοντες, αφετέρου για να πυροδοτήσει τη

θεραπευτική διεργασία για τον προσβεβλημένο ιστό. Αυτή η φλεγμονώδης αντίδραση μπορεί να συμβεί οπουδήποτε στον οργανισμό. Η διόγκωση των λεμφαδένων, ο πυρετός, τα ερυθήματα της επιδερμίδας κτλ., δείχνουν ότι το ανοσοποιητικό σύστημα ανταποκρίνεται και είναι αλώβητο. Η μάχη μπορεί να διαρκέσει από δύο έως έξι ημέρες ή και παραπάνω, ανάλογα με το βαθμό καταστολής του ανοσοποιητικού συστήματος και καταστροφής της εντερικής χλωρίδας εξαιτίας του αντιβιοτικού.

Τα αντιβιοτικά συγκαλύπτουν τα συμπτώματα της λοίμωξης, ενώ παράλληλα δίνουν την εντύπωση ότι ο ασθενής θεραπεύτηκε, ενώ ουσιαστικά η υγεία του επιδεινώθηκε. Τα αντιβιοτικά δημιουργούν άριστες προϋποθέσεις για την ανάπτυξη χρόνιων παθήσεων. Επειδή διακόπτουν μία οξεία ασθένεια, με την εκδήλωση της οποίας ο οργανισμός προσπαθεί να αποτοξινωθεί, οι τοξίνες παύουν να κυκλοφορούν στο αίμα και εναποτίθενται σε βαθύτερες δομές των ιστών και των οργάνων. Ένα μεγάλο μέρος των αντιβιοτικών παραμένει στους χοληφόρους πόρους του ήπατος, γεγονός που αλλοιώνει τη σύσταση της χολής και ευνοεί το σχηματισμό χολόλιθων στον χοληφόρο πόρο του ήπατος και τη χοληδόχο κύστη.

Κάθε νέος κύκλος αντιβίωσης διαταράσσει ακόμα περισσότερο το ανοσοποιητικό σύστημα και την εντερική χλωρίδα, καθώς και τη σύσταση της χολής, ευνοώντας την εξάπλωση των νοσογόνων μικροοργανισμών σε όλο το σώμα. Με την τακτική λήψη αντιβιοτικών, το ανοσοποιητικό σύστημα αποδυναμώνεται σε βαθμό ώστε να αδυνατεί να προστατέψει τον οργανισμό από παράγοντες που πραγματικά είναι απειλητικοί για τη ζωή, συμπεριλαμβανομένων όσων προκαλούν καρκίνο, καρδιοπάθεια, αρθρίτιδα, διαβήτη, σκλήρυνση κατά πλάκας και AIDS. Αυτά ισχύουν τόσο για τον αναπτυγμένο όσο και τον αναπτυσσόμενο κόσμο.

Για δεκαετίες, μεγάλα τμήματα του πληθυσμού της Ανατολικής Αφρικής εκτίθονταν σε αντιβιοτικά για «πειραματικούς σκοπούς». Πολλά φάρμακα, απαγορευμένα σε βιομηχανοποιημένα κράτη εξαιτίας των απειλητικών για τη ζωή παρενεργειών τους, πωλούνται σε φαρμακεία των αναπτυσσόμενων χωρών. Η ισχυρή ανοσοκατασταλτική τους δράση ίσως εξηγεί την εμφάνιση πολλών νέων τύπων παθήσεων, οι οποίες είναι πρωτόγνωρες για την Αφρική. Κατά συνέπεια, αυτά τα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα μπορεί κάλλιστα να πυροδοτήσουν τον υποτροπιασμό μεταδοτικών νοσημάτων, όπως η φυματίωση.

Βιολογικός Πόλεμος

Η χρήση αντιβιοτικών για την καταπολέμηση των λοιμώξεων έχει απροσδόκητα υψηλό κόστος για την ανθρώπινη κοινωνία. Τα μικρόβια που καταπολεμούνταν «με επιτυχία» για δεκαετίες, τώρα παίρνουν εκδίκηση, παράγοντας στελέχη ανθεκτικά στα αντιβιοτικά – δηλαδή μικροοργανισμούς οι οποίοι δεν επηρεάζονται από τη χορήγηση αντιβιοτικών. Κάθε χρόνο, περίπου 90.000 Αμερικανοί προσβάλλονται από θανατηφόρες λοιμώξεις από έναν υπερ-σταφυλόκοκκο που είναι ανθεκτικός στα αντιβιοτικά. Σύμφωνα με το Αμερικανικό Κέντρο για τον Έλεγχο της Νόσησης (CDC), τώρα πεθαίνουν περισσότεροι άνθρωποι εξαιτίας των υπερ-ιών, παρά εξαιτίας του AIDS. Πρόσφατα, επιδημίες υπερ-ιών έγιναν αιτία να πεθάνουν έφηβοι σε αμερικανικά σχολεία, γεγονός που αντικατοπτρίζει τις αναπόφευκτες συνέπειες της αδιάκριτης και αλόγιστης χρήσης των αντιβιοτικών.

Το ανθεκτικό στα αντιβιοτικά στέλεχος του σταφυλόκοκκου κάποτε ανευρισκόταν μόνο σε νοσοκομεία. Τώρα εξαπλώνεται σε φυλακές, γυμναστήρια και αποδυτήρια, καθώς και σε φτωχές αστικές γειτονιές. Μπορεί να εισδύσει στο αίμα, τα νεφρά, το ήπαρ, τους πνεύμονες και το μυοκάρδιο. Σε πολλά κρούσματα παρατηρείται απειλητική για τη ζωή μόλυνση του αίματος. Ωστόσο, στο περίπου 10 τοις εκατό των περιστατικών εμπλέκεται νεκρωτική απονευρω-σίτιδα, σύμφωνα με μελέτη ερευνητών του ομοσπονδιακού CDC. Εκτιμάται ότι κάθε χρόνο πεθαίνουν 18.650 άνθρωποι εξαιτίας του συγκεκριμένου υπερ-ιού – δηλαδή 1.500 άνθρωποι παραπάνω απ’ όσους αποβιώνουν εξαιτίας του AIDS κάθε χρόνο στις ΗΠΑ.

Είναι νόμος της φύσης: όλοι οι έμβιοι οργανισμοί θέλουν να ζήσουν και να επιβιώσουν για όσο το δυνατόν περισσότερο. Επομένως, τα βακτήρια που εκτίθενται τακτικά στις τοξικές ουσίες των αντιβιοτικών προσπαθούν να γίνουν ανθεκτικά σε αυτές. Για να επιβιώσουν από αυτές τις επιθέσεις, τα βακτήρια έχουν τις δικές τους πολύπλοκες αμυντικές στρατηγικές, οι οποίες είναι παρόμοιες με αυτές που χρησιμοποιούμε εμείς, όποτε καλούμαστε να υπερασπιστούμε τον οργανισμό μας ενάντια σε βακτήρια ή ιούς. Μία τακτική που επιστρατεύουν τα βακτήρια προκειμένου να αποσοβήσουν την εξόντωση τους από τα αντιβιοτικά, είναι η μετάλλαξη των γονιδίων τους. Με αυτή τη μέθοδο, τα βακτήρια γίνονται ανθεκτικά στα ενεργά συστατικά του φαρμάκου, το οποίο έπειτα καθίσταται αναποτελεσματικό.

Ίσως αναρωτιέστε γιατί τόσες μάρκες αντιβιοτικών αποσύρονται σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα. Ένας λόγος είναι το γεγονός ότι τα βακτήρια συνεχώς αποδεικνύονται πιο έξυπνα από τα αντιβιοτικά, με επακόλουθο να δημιουργούνται ολοένα και πιο ισχυρά φάρμακα για την εξόντωση των νέων βακτηριακών στελεχών. Η απόσυρση oφείλεται και στις ολοένα αυξανόμενες παρενέργειες που προκύπτουν από τη συστηματική χορήγηση των φαρμάκων.

Οσο περισσότερο καταφεύγουμε στην αντιβίωση τόσο πιο ανθεκτικά θα γίνονται τα βακτήρια. Κορυφαίοι

ερευνητές του κλάδου παραδέχονται ότι μάχονται σε μία ήδη χαμένη μάχη. Έχουμε κάνει κατάχρηση των αντιβιοτικών, σε βαθμό που πλέον όλα τα νοσογόνα βακτήρια έχουν αναπτύξει μεταλλαγμένες εκδοχές τους, οι οποίες είναι ανθεκτικές τουλάχιστον σε ένα αντιβιοτικό.

Όταν ένα αντιβιοτικό επιτίθεται σε μία αποικία βακτηρίων, τα περισσότερα πεθαίνουν. Ωστόσο, ορισμένα επιβιώνουν, επειδή φέρουν μεταλλαγμένα γονίδια τα οποία αντιστέκονται στον αφανισμό. Έπειτα, αυτά τα μεταλλαγμένα βακτήρια μεταφέρουν τα πολυανθεκτικά τους γονίδια σε άλλα βακτήρια και, μέσα σε ένα 24ωρο, καθένα έχει αφήσει περί τους 16.777.220 απογόνους, οι οποίοι είναι εξίσου ανθεκτικοί στο αντιβιοτικό.

Ο εφιάλτης δεν σταματά εδώ. Το μεταλλαγμένο βακτήριο αρχίζει να μοιράζεται τα ανθεκτικά του γονίδια με άλλα ασυναφή μικρόβια με τα οποία έρχεται σε επαφή, καθιστώντας και αυτούς τους μικροοργανισμούς ανθεκτικούς στο φάρμακο. Ο διαπρεπής μικροβιολόγος Stanley Falkow κάποτε είπε ότι τα βακτήρια είναι «έξυπνα διαβολάκια» που γίνονται ανθεκτικά σε φάρμακα με τα οποία έρχονται σε επαφή για πρώτη φορά, και λαμβάνουν μέτρα για τυχόν μελλοντικές εκθέσεις σε παρεμφερή φάρμακα. Κατ’ αυτό τον τρόπο, τα βακτήρια γίνονται υπερμικρόβια (superbug), ικανά να αποκρούσουν οποιαδήποτε φαρμακευτική επίθεση. Παραμονεύουν σε μέρη ευρείας κατανάλωσης αντιβιοτικών, όπως τα νοσοκομεία και τα γηροκομεία. Σύμφωνα με πρόσφατα ευρήματα, 5-10 τοις εκατό όλων των ατόμων που εισάγονται σήμερα σε νοσοκομείο, μολύνονται εξαιτίας ενός ανθεκτικού στα αντιβιοτικά βακτηρίου που βρίσκεται μέσα στο κτίριο.

Με εξαίρεση το αποστειρωμένο περιβάλλον των χειρουργείων, τα υπερμικρόβια υπάρχουν σε κόκκους σκόνης των συστημάτων κλιματισμού και θέρμανσης, σε μπάνια

και τουαλέτες, ακόμα και σε τρόφιμα. Τα υπερμικρόβια προκαλούν τους περισσότερους θανάτους στα νοσοκομεία. Επιλέγουν ασθενείς με ανοσοποιητικό σύστημα αποδιοργανωμένο εξαιτίας παθήσεων, χειρουργικών επεμβάσεων και/ή προηγούμενων εκθέσεων σε αντιβιοτικά. Σε ένα υγιές άτομο με ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα, αυτά τα υπερμικρόβια μπορεί να ζουν στην επιδερμίδα ή στη ρινική κοιλότητα χωρίς να προκαλούν μολύνσεις. Αλλά ακόμα και αν το άτομο μολυνόταν, ο οργανισμός του θα τα αντιμετώπιζε δυναμικά, ενώ παράλληλα θα ανέπτυσσε ανοσία σε αυτά. Ωστόσο, αυτή η φυσική αντίσταση στα μικρόβια μειώνεται σημαντικά με τον πρώτο κύκλο αντιβίωσης που λαμβάνεται για μία απλή λοίμωξη.

Εξαιτίας της αλόγιστης χρήσης αντιβιοτικών μέσα και έξω από τα νοσοκομεία, οι ανθεκτικοί στα αντιβιοτικά οργανισμοί πλέον αποτελούν το πιο συνηθισμένο αίτιο λοίμωξης. Το χειρότερο είναι ότι σε πολλές χώρες τα αντιβιοτικά διατίθενται χωρίς ιατρική συνταγή. Επειδή η σωστή δόση ποικίλλει ανάλογα με το άτομο και την ισχύ του σκευάσματος, και επειδή δεν υφίσταται σαφές όριο στον αριθμό των κύκλων αντιβίωσης που μπορεί να πάρει ένα άτομο προκειμένου να εξοντωθούν όλα τα μικρόβια, κανένα αντιβιοτικό δεν μπορεί να θεωρηθεί ασφαλές. Η διακοπτόμενη λήψη αλλά και η χαμηλή δοσολογία μπορούν να ενθαρρύνουν την ανάπτυξη των πολυανθεκτικών βακτηρίων, τα οποία μπορούν κάλλιστα να μεταδοθούν σε άλλο άτομο. Αυτό αυξάνει τον κίνδυνο της λοίμωξης για όσους βρίσκονται κοντά στο άτομο που λαμβάνει αντιβιοτικά, και ίσως εξηγεί γιατί η εμφάνιση λοιμώξεων είναι συχνότερη σε οικογένειες στις οποίες έχει προηγηθεί εκτεταμένη χρήση αντιβιοτικών. Ωστόσο, για να μολυνθεί ένα άτομο πρέπει να συντρέχουν ορισμένες προϋποθέσεις, όπως η πλημμελής διατροφή και η κακή υγιεινή.

Η αλόγιστη χρήση αντιβιοτικών φαίνεται ότι είναι πολύ πιο επιζήμια απ’ όσο νομίζουμε. Τα αντιβιοτικά συγκαταλέγονται στους ισχυρότερους ανοσοκατασταλτικούς παράγοντες. Οι περισσότεροι άρρωστοι άνθρωποι που τελικά πεθαίνουν, δεν αποβιώνουν εξαιτίας της πάθησης τους, αλλά από ευκαιριακές βακτηριακές λοιμώξεις που πλήττουν τον οργανισμό τους, ενώ το ανοσοποιητικό τους σύστημα είναι αποδιοργανωμένο. Αυτό ισχύει για τον καρκίνο, το AIDS και τις περισσότερες θανατηφόρες ασθένειες. Οι αυτοψίες δείχνουν ότι πολλοί από τους ασθενείς που πέθαναν εξαιτίας μίας καταλογιζόμενης στο AIDS πάθησης δεν μολύνθηκαν ποτέ από HIV, αλλά απεβίωσαν εξαιτίας κάποιου υπερμικροβίου. Τα υπερμικρόβια προκαλούν συμπτώματα παρόμοια με αυτά που προκαλούνται από τις καταλογιζόμενες στο AIDS ασθένειες. Είναι δύσκολο να προσδιοριστεί πόσα εκατομμύρια θύματα του AIDS ουσιαστικά είναι θύματα ανθεκτικών στα αντιβιοτικά βακτηρίων.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Andreas Moritz “Το Πλήρες Βιβλίο της Εναλλακτικής Ιατρικής” Τόμος III Εκδόσεις Διόπτρα

Read more: http://enallaktikidrasi.com/2014/03/einai-ta-antiviotika-aparaitita/#ixzz2vwZb4OdT

Σχολιάστε »

Πως τα αντιβιοτικά και τα συνθετικά φάρμακα απειλούν την καρδιά μας!

Είναι ολοένα και εμφανέστερο ότι τα συμβατικά φάρμακα που καταστέλλουν τα συμπτώματα της νόσησης επιβαρύνουν την καρδιακή υγεία. Όποτε ο οργανισμός μας προσπαθεί να αποβάλει συσσωρευμένες τοξίνες και απόβλητα μέσω ενός κρυολογήματος, μιας ιογενούς λοίμωξης ή οποιασδήποτε άλλης παθολογικής διεργασίας που περιλαμβάνει φλεγμονή, η καρδιά καταπονείται, αφού καλείται να διοχετεύσει το επιβλαβές υλικό που ελευθερώνεται από τους ιστούς στο σημείο απ’ όπου προήλθε.

Read the rest of this entry »

Σχολιάστε »

Πρόπολη – το φυσικό αντιβιοτικό!

Η πρόπολη είναι ένα προϊόν της μέλισσας που προκύπτει από την επεξεργασία ρητινωδών χυμών από φλοιούς και οφθαλμούς ορισμένων φυτών μαζί με ειδικά ένζυμα που παράγονται από την ιδία την μέλισσα και την προσθήκη, ενδεχομένως, υπολειμμάτων γύρης και κεριού.

Read the rest of this entry »

Σχολιάστε »

Το τέλος των “θαυματουργών αντιβιοτικών” και η επιστροφή στα φυσικά αντιβιοτικά!

Το τέλος των “θαυματουργών αντιβιοτικών” και η επιστροφή στα φυσικά αντιβιοτικά

Η ιστορία των αντιβιοτικών αρχίζει το 1928 όπου ανακαλύπτεται η πενικιλίνη αλλά μόλις ένα χρόνο μετά, το 1929 το British Journal of Experimental Pathology ανακοινώνει την ανεύρεση μικροβίων ανθεκτικών στην πενικιλίνη.
Read the rest of this entry »

Σχολιάστε »

Τροφική δυσανεξία: Πώς αντιδρά ο οργανισμός!

ΤΡΟΦΙΚΗ ΔΥΣΑΝΕΞΙΑ Τροφική δυσανεξία: Πώς αντιδρά ο οργανισμός.

Όλοι έχουμε την εμπειρία ορισμένων τροφών που μας «πειράζουν» τις οποίες όμως συνεχίζουμε να τρώμε ευκαιριακά ή συνέχεια επειδή τα ανεπιθύμητα συμπτώματα δεν είναι ισχυρά ώστε να μας κάνουν να τις κόψουμε τελείως.
Read the rest of this entry »

Σχολιάστε »

Αντικαταστήστε τα αντιβιοτικά με φυσική διατροφή!

αντιβιοτικά με φυσική διατροφή Αντικαταστήστε τα αντιβιοτικά με φυσική διατροφή!

Ο Αλεξάντερ Φλέμινγκ, που ανακάλυψε την πενικιλίνη, μας προειδοποίησε σχεδόν πριν από μία δεκαετία, ότι η υπερβολική χρήση αντιβιοτικών θα είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία πιο ανθεκτικών βακτηρίων. Στην πραγματικότητα, τα αντιβιοτικά αποτελούν την κύρια αιτία περιοδικών νοσημάτων και η κατάχρηση που κάνουμε, συντελεί στη δημιουργία πιο ανθεκτικών στελεχών των «υπερμικροβίων» που είναι άτρωτα σε οποιοδήποτε από τα γνωστά είδη αντιβιοτικών. Έτσι, παρά την ύπαρξη όλων αυτών των αντιβιοτικών και της αυστηρότερης τήρησης των κανόνων υγιεινής, έχουμε χάσει τον αγώνα απέναντι στις μολυσματικές ασθένειες.

Η χρήση των αντιβιοτικών ως μέσο θεραπείας των πάντων, μας γύρισε μπούμερανγκ. Κάθε φορά που παίρνουμε κάποιο αντιβιοτικό, δίνουμε μια καινούργια ευκαιρία στα βακτήρια να γίνουν ακόμα πιο ανθεκτικά, με αποτέλεσμα να αχρηστεύονται με αυτό τον τρόπο πολλά από τα αντιβιοτικά. Ένα σενάριο που ακούγεται πολύ τώρα τελευταία στα αμερικανικά νοσοκομεία, έχει να κάνει με ασθενείς που νοσηλεύονται εκεί και μολύνονται από σταφυλόκοκκο ή πνευμονία, που είναι ανθεκτική στα αντιβιοτικά.
Ασθενείς με τέτοιου είδους ανθεκτικές μολύνσεις συχνά πεθαίνουν. Είναι ξεκάθαρο ότι πρέπει να βρούμε άλλους τρόπους για να καταπολεμάμε τις μολύνσεις και να στηρίζουμε το ανοσοποιητικό μας σύστημα κάθε φορά που αρρωσταίνουμε. Τα αντιβιοτικά θα πρέπει να αποτελούν το τελευταίο όπλο στην μάχη ενάντια μιας πιθανής μόλυνσης που θα απειλεί την ίδια μας τη ζωή. Πριν ο παθολόγος σάς χορηγήσει κάποιο αντιβιοτικό, θα πρέπει να βρει μέσω καλλιέργεια (1) αν υπάρχουν βακτήρια και αν ναι, (2) ποια στελέχη τους υπάρχουν και επομένως ποιο είδος αντιβιοτικού πρέπει να σας δώσει. Είναι καλό να αποφεύγετε τα αντιβιοτικά ευρέως φάσματος όταν αυτό είναι δυνατό.
Παρακάτω αναφέρονται κάποιες φυσικές εναλλακτικές λύσεις αντί των αντιβιοτικών. 

Εκχύλισμα Γκρέιπφρουτ 
Το διάλυμα γκρέιπφρουτ περιέχει βιοφλαβονοειδή και λειτουργεί αποτελεσματικά στην θεραπεία του κρυολογήματος. Σε περίπτωση που νιώθετε ότι κάποια αρρώστια σας περιτριγυρίζει, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε εκχύλισμα γκρέιπφρουτ. Μπορείτε να παίρνετε ένα δισκίο των 100mg κάθε τέσσερεις με πέντε ώρες ή λίγες σταγόνες από το υγρό διάλυμα. Υπάρχουν και ανέκδοτες αναφορές από γυναίκες, που ισχυρίζονται ότι το εκχύλισμα του γκρέιπφρουτ μπορεί να θεραπεύσει αποτελεσματικά λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος.

Εχινάκεια 
Το βότανο αυτό, κάποιες φορές σε συνδυασμό με χρυσόριζα, αποτελεί ένα ιδιαίτερα αποτελεσματικό μέσο που τονώνει το ανοσοποιητικό σύστημα, αλλά λειτουργεί καλύτερα όταν χρησιμοποιείται πριν από τη λοίμωξη. Κάποιοι είναι αλλεργικοί σε αυτό, οπότε σε περίπτωση που μετά από την πρώτη δόση νιώσετε χειρότερα, είναι καλύτερο να το σταματήσετε!

Φύλλα ελιάς 
Τα φύλλα ελιάς χρησιμοποιούνται εδώ και εκατοντάδες χρόνια για τη θεραπεία του πυρετού, της μαλάριας, του κρυολογήματος και των μυκητιάσεων. Η σύγχρονη έρευνα δείχνει πως η ελαιοευρωπεΐνη, ένα πικρό συστατικό των φύλλων της ελιάς, έχει αντιβακτηριδιακή, αντιική και αντιπρωτοζωική δράση. Ο καλύτερος τρόπος πρόσληψης ενός φύλλου ελιάς ως συμπλήρωμα, είναι ως εκχύλισμα σε υγρή μορφή ή σε κάψουλα.

Ομοιοπαθητικά σκευάσματα 
Το Oscillococcinum αποτελεί ένα ομοιοπαθητικό σκεύασμα που συστήνω για την παρεμπόδιση και την ανακούφιση των συμπτωμάτων της γρίπης. Πρόκειται για ένα σπουδαίο γιατρικό, το οποίο μπορείτε να παίρνετε στα ταξίδια σας και να φυλάτε στο κουτί των πρώτων βοηθειών, καθώς μπορεί γρήγορα να θεραπεύσει τη γρίπη.

Γιατρικά από κινέζικα βότανα 
Το Γιν Σιαο είναι ένα κινέζικο βότανο αποτελεσματικό για την προστασία από κρυολογήματα και γρίπη. Μπορεί να εμποδίσει ένα έντονο κρυολόγημα, αρκεί να το πάρετε σχετικά νωρίς.

EpiCor 
Είναι προϊόν ζύμωσης που αυξάνει την φυσιολογική κυτταροκτόνο δράση και βοηθά στη ρύθμιση και ενδυνάμωση του ανοσοποιητικού συστήματος. Περιέχει ένα μοναδικό μείγμα βιταμινών, μετάλλων, αμινοξέων και αντιοξειδωτικών που σύμφωνα με έρευνες είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό στην προστασία από το κρυολόγημα και τη γρίπη. Πρόκειται για ένα συμπλήρωμα που μπορούμε να παίρνουμε καθημερινά σε κρύες περιόδους με εποχιακές γρίπες, ως μέτρο πρόληψης.

Η ρωσική λύση για το ανοσοποιητικό 
Πρόκειται για ένα προβιοτικό που θεωρείται ότι ανήκει στα γαλακτοκομικά προϊόντα που παράγονται ύστερα από ζύμωση του γάλατος στην ανατολική Ευρώπη. Ενισχύει το ανοσοποιητικό καθώς και το γαστρεντερικό σύστημα.

Καρποί της κουφοξυλιάς 
Οι Ινδιάνοι της Αμερικής χρησιμοποιούσαν για πολλά χρόνια τους καρπούς της κουφοξυλιάς, κυρίως για τη θεραπεία λοιμώξεων. Οι καρποί αυτοί, περιέχουν αντιφλεγμονώδη βιοφλαβονοειδή, τα οποία σύμφωνα με μελέτες σε δοκιμαστικούς σωλήνες αναστέλλουν την ανάπτυξη του ιού.
Πιο συγκεκριμένα, τα φλαβονοειδή των καρπών αυτών, μπορούν να καταστείλουν τη δράση κάποιας πρωτεΐνης που είναι απαραίτητη για τον πολλαπλασιασμό και την εξάπλωση του ιού. Δεν είναι καθόλου παράξενο που οι καρποί της κουφοξυλιάς είναι αποτελεσματικοί κυρίως κατά των λοιμώξεων από ιούς όπως η γρίπη και το κοινό κρυολόγημα.
Δείτε: Το «άγνωστο» βότανο σαμπούκος ή ζαμπούκος!

Βιταμίνες 
Μπορείτε να παίρνετε βιταμίνη C, για όσο αντέχετε και βιταμίνη Α (10.000-15.000 IU την ημέρα) για δύο εβδομάδες το πολύ. Πολλοί πιστεύουν ότι μπορείς να σκοτώσεις το μικρόβιο με ένα αντιβιοτικό και έτσι το πρόβλημά σου θα λυθεί. Τα προηγούμενα 50 χρόνια, αυτός ήταν ο τρόπος με τον οποίο η συμβατική ιατρική θεράπευε τους ασθενείς. Αλλά το 98% αυτών των λοιμώξεων θα είχαν αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά και με κάποια στοιχειώδη φροντίδα του ασθενούς, που περιλαμβάνει ξεκούραση και κατανάλωση υγρών. Τα αντιβιοτικά δεν κάνουν τίποτα για την καταπολέμηση του ιού σε περίπτωση γρίπης ή κρυολογήματος. Παρακάτω αναφέρονται στοιχεία και σκέψεις για κάποιες κοινές λοιμώξεις.

Ωτίτιδα στα παιδιά 
Πρόσφατες μελέτες απέδειξαν ότι τα αντιβιοτικά προκαλούν από μικρή έως και μηδενική βελτίωση στις μολύνσεις που παρουσιάζονται στα αυτιά των παιδιών. Πολλά παιδιά ακολούθησαν διάφορες θεραπείες με αντιβιοτικά για την αντιμετώπιση της επαναλαμβανόμενης ωτίτιδας πριν περάσουν τη νηπιακή ηλικία, κάτι που καθιστά πιο αδύναμο το ανοσοποιητικό τους σύστημα και πιο ευάλωτο σε περισσότερες λοιμώξεις. Το να βρίσκεστε σε συνεχή επαγρύπνηση και να περιμένετε υπομονετικά τη λοίμωξη να κάνει τον κύκλο της— σε συνδυασμό με μια δίαιτα που περιέχει Εχινάτσεα, πολυβιταμίνες, βιταμίνη C, καθόλου ζάχαρη και καθόλου επεξεργασμένους υδατάνθρακες— μπορεί και να σπάσει τον κύκλο των επαναλαμβανόμενων μολύνσεων στα παιδιά.

Εσωτερικές μυκητιάσεις 
Η κάντιντα (Candida) αποτελεί κοινό μύκητα που αναπτύσσεται ανεξέλεγκτα σε πολλούς ανθρώπους, χάρη στον υπερβολικό αριθμό αντιβιοτικών και την υπερκατανάλωση ζάχαρης. Ο καλύτερος τρόπος άμυνας απέναντι στις μυκητιάσεις είναι η ενίσχυση των φυσικών πηγών του σώματός σας όσο γίνεται περισσότερο, ώστε τα «καλά» σας βακτήρια να μπορούν να πολεμήσουν την κάντιντα. Είναι μεγίστης σημασίας η αφαίρεση της ζάχαρης από τη διατροφή σας, καθώς επίσης των τροφών που προέρχονται από ζύμωση όπως είναι η μπύρα, το κρασί, το ξύδι, κάποια είδη τυριών και οτιδήποτε είναι φτιαγμένο από μαγιά. Το εκχύλισμα του γκρέιπφρουτ, το σκορδέλαιο και το οριγανέλαιο αποτελούν ιδιαίτερα αποτελεσματικά αντιμυκητιασικά. Να μην ξεχνάτε επίσης να λαμβάνετε προβιοτικά ώστε να βοηθάτε το σώμα σας να αυξήσει την παραγωγή των «καλών» βακτηρίων του.

Αντοχή στις λοιμώξεις 
Ένα από τα σημεία κλειδιά για να γίνετε πιο ανθεκτικοί στην προσβολή από κάποια λοίμωξη είναι να ξεκινήσετε να την πολεμάτε από την πρώτη στιγμή που αντιληφθείτε ότι σας περιτριγυρίζει. Όλοι μας γνωρίζουμε τα συμπτώματα: κόπωση, πονόλαιμος, μυαλγίες, πρησμένοι αδένες, καταρροή, βήχας και πυρετός. Σε περίπτωση που αγνοείτε τον πονόλαιμο που σας ενοχλεί, κοιμάστε αργά και τρώτε παγωτό, σίγουρα θα χειροτερέψει. Αν πάλι κάνετε γαργάρες με αλατόνερο, κοιμάστε νωρίς αφού πρώτα πιείτε λίγο χαμομήλι και αποφεύγετε τις τροφές με μεγάλη περιεκτικότητα σε ζάχαρη, το πιθανότερο είναι ότι ως το πρωί θα είστε μια χαρά.

Παρακάτω βρίσκονται κάποια απλά βήματα που μπορείτε να ακολουθήσετε ώστε να αποφύγετε τις λοιμώξεις. 

1. Πλύσιμο των χεριών 
Αν βρίσκεστε περικυκλωμένος από άτομα που είτε είναι κρυωμένα είτε έχουν κάποια γρίπη, είναι καλό να μην αγγίζετε με τα χέρια σας το πρόσωπό σας και να τα πλένετε καλά πριν το φαγητό. Παρόλα αυτά, μην ξεγελαστείτε και πιστέψετε ότι όλα αυτά τα αντιβακτηριδιακά καθαριστικά και σαπούνια θα σας προστατεύσουν αποτελεσματικά. Έχει ανακαλυφθεί ότι τα χημικά βακτηριοκτόνα που περιέχουν, δημιουργούν ένα ιδανικό περιβάλλον για το σχηματισμό ανθεκτικών βακτηρίων. Το σαπούνι και το νερό αποτελούν την καλύτερη λύση για τον καθαρισμό των χεριών, ενώ το ξύδι (διαλυμένο και τοποθετημένο σε μπουκάλι για σπρέι) αποτελεί το καλύτερο καθαριστικό κουζίνας.

2. Γαργάρες 
Μια απλή και αποτελεσματική λύση, σε περίπτωση πονόλαιμου, είναι οι γαργάρες με μικροβιοκτόνο στοματικό διάλυμα (οι γαργάρες θα πρέπει να φτάνουν στο λαιμό σας) ή με απλό αλατόνερο (1 κουταλάκι αλάτι σε 1 φλιτζάνι νερό). Ο πονόλαιμος συνήθως δημιουργείται εξαιτίας της βλέννας που συγκεντρώνεται στα ιγμόρεια και καταλήγει στο λαιμό, οπότε μια έκπλυση της περιοχής με αντιβακτηριδιακό διάλυμα μπορεί να κάνει θαύματα. Στην αγορά κυκλοφορούν κάποια ειδικά σπρέι βοτάνων για το λαιμό τα οποία είναι κατάλληλα για την θεραπεία των λοιμώξεων.

3. Υγρό έκπλυσης των ιγμορείων 
Το υγρό έκπλυσης ιγμορείων αποτελεί ένα καλό γιατρικό για τη λοίμωξη που παρουσιάζεται στη συγκεκριμένη περιοχή. Εκπλένετε τα ιγμόρεια με διάλυμα αλατόνερου (1 κουταλάκι αλάτι και μια πρέζα μαγειρικής σόδας σε ένα φλιτζάνι νερό). Πρόκειται για ένα γιατρικό που απαιτεί πειθαρχία και συγκέντρωση και δεν συστήνεται για παιδιά. Η καλύτερη λύση, που μπορεί να σας βοηθήσει αποτελεσματικά, ονομάζεται σκεύος νέτι (neti pot) και μοιάζει με μικρή τσαγιέρα με λαιμό (σα λυχνάρι) ειδικό για την έκπλυση των ιγμόρειων. Έχετε τη δυνατότητα να αγοράσετε το παραδοσιακό κεραμικό σκεύος ή την πλαστική εκδοχή του στα φαρμακεία. Αναμείξτε το διάλυμα αλατιού και μαγειρικής σόδας στο σκεύος. Γυρίστε το κεφάλι σας στο πλάι και βάλτε απαλά το στόμιο σε ένα από τα ρουθούνια σας. Αν κρατάτε το στόμιο σε σωστή γωνία, το νερό θα μπει από το ένα ρουθούνι και θα βγει από το άλλο. Οι πραγματικοί γνώστες μπορούν και βάζουν το νερό από το ένα ρουθούνι και το βγάζουν από το στόμα, αλλά αυτό μπορεί να προκαλέσει πνίξιμο σε περίπτωση που καταπιείτε λίγο νερό. Πρόκειται για μια θαυματουργή τεχνική, ιδιαίτερα αποτελεσματική για επίμονες ρινίτιδες.

4. Αποφεύγετε ζάχαρη και αλκοόλ 
Καθώς το σώμα σας παλεύει με τη λοίμωξη, είναι καλό να καταναλώνετε υγιεινές τροφές. Η ζάχαρη, όπως και το αλκοόλ καταστέλλουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού, με αποτέλεσμα να εμποδίζουν το σώμα σας σε αυτή του, την προσπάθεια.

5. Επιπλέον βιταμίνη C 
Η βιταμίνη C βοηθά στην καταπολέμηση ιών και λοιμώξεων. Αν λαμβάνετε από 1.000 έως 2.000mg κάθε τρεις με τέσσερις ώρες αμέσως μόλις καταλάβετε ότι σας τριγυρίζει κάποιο κρυολόγημα, πίνετε άφθονο νερό και αποφεύγετε τη ζάχαρη, μπορείτε συχνά να καταπολεμήσετε ένα κρύωμα πριν καν αρχίσει. Η βιταμίνη C είναι πιο αποτελεσματική σε συνδυασμό με βιοφλαβονοειδή.

6. Βιταμίνη Α 
Η βιταμίνη Α είναι ένα ισχυρό όπλο για την καταπολέμηση μιας λοίμωξης. Διεγείρει το ανοσοποιητικό, τονώνει τη λειτουργία του θύμου αδένα και βοηθά στη διατήρηση υγειών κυττάρων στις βλεννογόνους μεμβράνες. Μπορείτε να λαμβάνετε 10.000 έως 30.000 ΙU για μία εβδομάδα, σε καθημερινή βάση, για την καταπολέμηση κάποιας λοίμωξης. (Σε περίπτωση εγκυμοσύνης, μην λαμβάνετε περισσότερα από 10.000 ΙU, την ημέρα).

7. Ψευδάργυρος και Σελήνιο 
Ο Ψευδάργυρος και το Σελήνιο είναι τα δύο σημαντικότερα μέταλλα για την καταπολέμηση των λοιμώξεων. Μια ευρεία γκάμα από παστίλιες που περιέχουν ψευδάργυρο, σελήνιο και βιταμίνη C είναι διαθέσιμες στα καταστήματα υγιεινής διατροφής. Αποφύγετε εκείνες που περιέχουν πολλή ζάχαρη.

8. Βιταμίνη D 
Η βιταμίνη D είναι απαραίτητη για ένα υγιές ανοσοποιητικό. Άνθρωποι που δε βγαίνουν πολύ στον ήλιο ή που ζουν σε χώρες με μεγάλες περιόδους χειμώνα, πρέπει να λαμβάνουν τουλάχιστον 2.000 IU βιταμίνης D3 σε καθημερινή βάση.

9. Αφήστε τον πυρετό να κάνει τον κύκλο του 
Τα βακτήρια δεν είναι ανθεκτικά στις υψηλές θερμοκρασίες και αυτός είναι και ο λόγος που πολλές φορές ανεβάζουμε πυρετό όταν ασθενούμε. Γι” αυτό ακριβώς και δεν πρέπει να ρίχνουμε τον πυρετό με διάφορα μέσα, παρά μόνο σε περιπτώσεις που είναι ιδιαίτερα αυξημένος, σε σημείο που να απειλεί τη ζωή μας. Ο πυρετός είναι το όπλο με το οποίο θα σκοτώσουμε το βακτήριο ή τον ιό που μας αρρωσταίνει. Ειδικά στα παιδιά, ο πυρετός είναι μέρος του μηχανισμού του σώματος, που εκπαιδεύει το ανοσοποιητικό να αναγνωρίζει τα εχθρικά βακτήρια και ιούς και να σχηματίζει τα κατάλληλα αντισώματα που θα τα αναγνωρίζουν και στο μέλλον. Όταν κατεβάζουμε τον πυρετό δίνοντας στο παιδί ακεταμινοφαινόνες (Tylenol), είναι πιθανό να αρρωστήσει ξανά την επόμενη φορά που θα το επισκεφτεί ο ιός.

Πηγή: Prescription Alternatives ©2009 – Earl L. Mindell and Virginia Hopkins, published by McGraw-Hill safe, τεύχος 10

Σχολιάστε »